श्रीमद्भगवद्गीता | Shrimadbhagwadgita

सच टर वट. रा रा न चटप. सा.अध्याय दुसरा ११ रंटर _ न व क आ प अ आ क न वि अ क »€श्री'भगवाचुवाच । रनअशोच्यानन्वशोचस्त्व प्रज्ञावादांश्व भाषसें । ट« गतासूनगतासूंश्व नाबुशोचंति पंडिता: ॥ ११ ॥ अ श्रीभगवान्‌- आअनुचित शोक तुझा हा वदशी तूंपंडितांसमान जरी । पडित करिति जित्याचा मेल्याचाही कधीं न झोक परी ॥११॥ अन त्वेवाह जातु नासं न ल्ल नेमे जनाधिपाः । ६चे चे ८६न चेव न भविष्यामः सर्वे वयमतः परभू ॥ १२ ॥ ' णक ७. ५-९पूर्वी नव्हती का हे? मीवतंूंराजे समस्त सनाही?। तपुढतीं ह्यातिल कोणी नाहीं होणार कीं असें नाहीं॥ १२॥देहिनो$स्मिन्यथा देहे कौमारं यीवनं जरा ।! र_ ६तथा देहांतरप्रासिर्धीरस्तत्र न मुद्यति ॥ १३ ॥ ' रन ति ट्रीबाल्य जरा योवनही येते जीवास ह्याच देहांत । गदेहांतरही तैसे धीर पडे जाणुनी न मोहांत ॥१३॥ अमात्रास्पशास्ठु कॉंतेय शीतोष्णसुखदुःखदा: । तआगमापायिनो5निव्यास्तां सितिक्षख भारत ॥ १४ ॥ गन. सॅ क. कविषयेद्रियेच देती सुखदुःख शीत उष्ण हे भाग । जन होती जाती नंदवर पार्था ! ते सोसणं असे भाग ॥ १४॥ |ये हि न व्यैथयंत्येते पुरुष घुरुषषेभ । पसमदुःखसुखं धीरं सोडम्हतल्ाय कल्पते ॥ १५ ॥ जरतेही न देति बाघा पार्था ! ज्या चैर्यशील पुरुषांशी । 8सुखदुःखे सम ज्याला होतो बा! तोच पात्र मोक्षाशीं॥१५॥ 6नासतो विद्यते भावो नाभावो विद्यते सतः। रउभयोरपि दृष्टोंडतस्खनयोस्तत्त्वदर्शिभिः ॥ १६ ॥ पनमिथ्या सत्यत्व नसे नाहीं मिथ्यत्व तेवि सत्याला । मदोघांचा निर्णय हा विदित असे नित्य तत्त्ववेत्त्यांला ॥ १६ ॥ र लि कि लिक सि कि र... .. वकक अ णा ९ पवा अबल |१ वृद्धापकाल. २ क्षणिक. ३ योग्य. ४ तत्त्वज्ञान्यांना: र('नवल्ययुलनल्यल् प त्रिटकत्कप तलत त्य ्यतव्युततम