बंगाळी साहित्याचा इतिहास | Bangaalii Saahityaachaa Itihaas
Book Author :
Book Language
मराठी | Marathi
Book Size :
14 MB
Total Pages :
396
Genre :
Genre not Defined. Suggest Genre
Report Errors or Problems in this book by Clicking Here
More Information About Authors :
![](https://epustakalay.com/wp-content/uploads/2018/04/avatar-1577909_640-e1524402922595.png)
पं. जवाहरळाळ नेहरू - Pt. Jvaharlal Neharu
No Information available about पं. जवाहरळाळ नेहरू - Pt. Jvaharlal Neharu
![](https://epustakalay.com/wp-content/uploads/2018/04/avatar-1577909_640-e1524402922595.png)
वीणा आळासे - Veena Aalase
No Information available about वीणा आळासे - Veena Aalase
![](https://epustakalay.com/wp-content/uploads/2018/04/avatar-1577909_640-e1524402922595.png)
सुकुमार सेन - sukumar sen
No Information available about सुकुमार सेन - sukumar sen
Sample Text From Book (Machine Translated)
(Click to expand)भाषेची व लिपी'ची उत्काती 3
काही दयतके द्राविडी शब्दाचा खपूच भरणा सस्कृत भाषेत झाला ही गोष्ट आता
सर्वमान्य झाली आहे. याच काळात मध्यकालीन भारतीय-आर्यमापा घडत होती. त्यामुळे
मध्यकालीन भारतीय-आर्यभाषला अआपीआपपच द्राविडी भाषेच्या प्रमावावा बारसा
लाभला आणि बगालीवर ब तस्सम॑ इतर भारतीय-आर्यवोळीभाषावर द्राविडी भाषेचा हा.
वारसाने श्रा्त झालेला प्रमाव दिसून येतो.
ऑस्ट्रो-एशियाटिक या तिसऱ्या भाषावद्याचा प्रभावही द्राविडी भाषेच्या प्रभावा-
इतकाऱच महत्त्वाच आहे, पण भारतीय-आर्यभापेवर या मापावंशाचा किती प्रमाणात
परिणाम झाला ते अजूनपर्यंत व्यवस्यित तपासले गेलेले नाही. या वंद्यातून अनेक
आवष्यक ग्रब्द स्त्रीकारले गेले हे स्पष्टच दिसते, पण भारतातील ऑस्ट्रो-एशियारिक
बोलीभापेचे' कुठलेही साहित्यिक तपशील उपलब्ध नसल्यामुळे भारतीय-आर्यभापेच्या
राब्दोच्चारांवर व व्याकरणावर तिचा नेमका काय परिणाम क्षाला हे ठरविण्यास अडथळा
येतो. तरीही भारतीय-आर्य साहित्यात, विंदोपतः लोककथाच्या विपयवस्तूला च काही
महत्त्वाच्या पुराणकथाना ऑस्ट्रो-एशियाटिक पायऱ्याचा भकम आधार असावा अशी
शका आहे.
तिबेट चायनीज हा भारतांतील चतरा भाषपावश, याचा भारतीय-आर्थ भाषेवरील
प्रभाष हया काही मोजव्या द्यब्दाच्या अतर्मावापुरताच मर्यादित आहे. हिमालयाच्या
पायथ्याशी असलेल्या प्रदेगामधील नव्या भारतीय-आ1ब्रोलीभाषावर तिबेटो-चायनीज
वैद्याचा परिणाम जारत जाणवतो. पण तेथही, आसामी भाषेच्या व बगाळीच्या काही
प्रादेशिक पोटभाषाच्या फक्त दब्दोच्चारावर झालेला थोडाफार परिणाम सोडला, तर
भारतीय-आर्यभाषेच्या स्वरूपात फारसा बदल झालेला दिसत नाही.
भारतीय-आ4भापेच्या प्राचीन स्वरुपापासूत् अळीकडतच्या स्वरूपापर्यंत झालेल्या
विकासाचा आलेख पुढीलग्रमाणे :
अ, प्राचीन भारतीय आर्य १( १ ) बोलीभाषा ( अलिभित), ( २) साहिप्यिक
भाषा ( बदकालीन व अभिजात वाळायातील सैस्कृत), व (1३) मिश्र
सस्कत.
आ. मव्यकालीन भारतीय आर्य या प्राचीन भारतीय-आर्यभाषेच्या अलिंवित
बोलीभाषेतून उल्मात होत गेलेल्या भाषेचे तीन ट'पे :( १) अद्योककालीन
व इतर प्राचीना शिलालेखावर आढळणारा त्रार्थामक मध्यकालीन
मारतीय-आर्थभाषा व पाली (२) मान्यमिक मध्यकालीन भारतीय-आर्व
भाषा अथवा ग्राकत-हदी महारा ग; सौरसनी, पैणाची, अर्धमागधी व
मागवी या स्वरूपामध्ये आढळत, आणि (३) वदृतीयावस्थेतील
मन्यकालीन भारतीय-आर्थमापा ही प्रथम अपश्रॅश च चतर खीकिक
अथवा अपश्चष्ट (अवह्द्ट) या स्वरुपात आढळत.
इ. अपत्रश व लौकिक यापासुन विकसित झालेल्या नव्या भारतीय-आर्थेभाषा
User Reviews
No Reviews | Add Yours...